Vaak zegt een eerste indruk al genoeg. Dan is het ja of nee. En bij Borgo Artimino was het meteen: ja, met een heel groot uitroepteken. Vanochtend reed ik over een slingerende bergweg richting Borgo Artimino waar ik heb afgesproken met Lorenzo. En telkens als ik dacht: ik ben er bijna, bleek ik toch nog een bocht om te moeten. En toen doemde er ineens een groot hotel voor me op. Dat klopte volgens de aanwijzingen, want daar zou ik Lorenzo ontmoeten. Hij stapte in de auto. ?Dit is ons hotel Paggeria Medicea? vertelde hij, ?Borgo Artimino? ligt verderop. Maar de gasten van de appartementen mogen ook gebruikmaken van het zwembad en de tennisbaan hier.? Natuurlijk hadden we dat stukje langs de prachtige cipressen kunnen lopen, maar mijn geduld was niet meer te stoppen. En een paar minuten later reden we onder een grote, stenen poort door een mooi middeleeuws dorpje binnen. Met een gezellig pleintje met een restaurant en wat winkeltjes. ?Benvenuti a Borgo Artimino? hoorde ik Lorenzo nog zeggen, maar ik had alleen nog maar oog voor deze prachtige Borgo. We reden door de smalle straatjes met eeuwenoude huizen en toen kwam ik aan bij de appartementen. En ook binnen was het Toscane dat er hoogtij vierde, gecombineerd met licht en ruimte, landelijk en frisse kleuren. Lorenzo is inmiddels terug naar het hotel en ik loop een stukje door in mijn nieuwe dorp. Even sta ik stil en kijk uit over de Toscaanse heuvels en de wijnvelden die schitteren in de zon. Je hebt maar één keer een eerste indruk, bedenk ik me, en ja daarna kan het niet meer stuk.

€ 80.00

Lees meer...

Groene vingersTerwijl ik in de ondergaande zon aan de rand van het negen meter lange zwembad lekker lig bij te komen van een middagje shoppen in Funchal hoor ik plotseling achter mij voetstappen. Even later zie ik Eva, de eigenaresse van Casa do Calhau Grande, druk aan het werk gaan in haar moestuin. Ze is een groot natuurliefhebster met echte groene vingers, dat zie je direct. Met haar hart van goud doet ze er alles aan om het mij en de overige gasten naar de zin te maken.Echt heel veel is daar trouwens niet voor nodig, want Casa do Calhau Grande, dat uit zes aparte huizen bestaat, vind ik op zichzelf al uniek. Alleen al de ligging: midden in de natuur, op een berg en 300 meter boven zeeniveau! Of je nu naar links of rechts kijkt, een spectaculair uitzicht op de zee heb je altijd. Dit, samen met de mooie tuinen gevuld met fruitbomen, kleurrijke en heerlijk ruikende bloemen en rust, maken dit plekje zo perfect en bijzonder. Het dichtstbijzijnde dorp is Arco da Calheta, dat hoort tot het stadje Calheta, waar ook het strand is. Vanaf mijn ligbed bewonder ik alle verrassende trucs die zeilers op het water uithalen om hun boot in de juiste richting te sturen. Een mooi schouwspel. De dagen daarna huur ik bij Eva een fiets om lekker op eigen houtje de omgeving te verkennen. Ik rij langs de kust, maak een lange tocht door de ruige bergen en zie overal bloemen! De laatste ochtend gebruik ik om Eva nog één keer te helpen in haar moestuin. Ik betrap mezelf erop dat ik er steeds meer plezier in begin te krijgen, slaak een diepe zucht en besef ineens dat ik dit alles straks nog heel erg ga missen...

€ 625.00

Lees meer...

Demá, Demá! De dobbelsteen rolt over de tafel. Zes! Yes, ik heb gewonnen! Ik ben samen met Nathalie en Antonio, de eigenaren van deze mooie finca, een soort van mens-erger-je-niet aan het spelen. Ik heb ondertussen al wat daagjes Mallorca er op zitten en heb veel gezien en beleefd. Zo ben ik bijvoorbeeld naar de parelfabriek in Manacor geweest en heb ik mezelf verwend met een prachtige parelarmband. Hij is net echt! Vandaag ben ik gewoon heerlijk een dagje ?thuis? gebleven. Ik wil nog veel dingen zien voordat ik weer richting Nederland ga, maar dat komt morgen wel. De Catalanen zouden zeggen: ?Demá, Demá!? Rustig aandoen, je kunt dingen ook uitstellen tot morgen! Ik heb op mijn gemak ontbeten op mijn terras terwijl ik genoot van de rust om me heen. Een goed moment om een spannend boek te verslinden aan het zwembad. En nu ben ik dus gezellig een spelletje aan het spelen met Nathalie en Antonio. Ondertussen hebben ze me uitgebreid verteld hoe ze aan hun paradijsje gekomen zijn. Het komt er eigenlijk op neer dat ze na vele bezoekjes aan het eiland helemaal verliefd geworden zijn op de rust, de omgeving en deze oude finca uit 1921. Ondanks dat ze jarenlang bezig geweest zijn met opknappen, zijn ze de authenticiteit zeker niet uit het oog verloren. De finca is sfeervol, warm en traditioneel ingericht. Het is zeker een paradijsje!

€ 435.00

Lees meer...

Zo trots als een pauw! Vlakbij de Atlantische Oceaan ligt een quinta verscholen te midden van de natuur. Daar waar je dwaalt door de prachtige tuin, waar het natuurlijke zwembad prijkt in de zon en je slaapt tussen luxe design en natuurlijke materialen. En waar je sinaasappels plukt en verse kruiden snoept uit de tuin. In de jacuzzi kom je tot rust of je leest een boekje in de schaduw van de bomen. In de verte is het niet de gastvrije eigenaresse Susana die haar veren grootst uitspreid, nee, het is de pauw van het huis die sierlijk stapt over het land. Dat is Quinta do Miquel: een plek om heel trots op te zijn. Ik kan wel zeggen dat Susana inmiddels een vriendin van me is geworden. Elke keer als ik bij haar ?riant uit de hand gelopen hobbyhuis? kom, wil ik niet meer weg. De laatste keer was Susana bezig met de aanbouw van drie nieuwe appartementen. Het totaal van de appartementen kwam nu op zeven en alles moest tip top in orde zijn. Met een driedubbele punt op de i. ?Kom in april terug, dan is het klaar!? had ze lachend gezegd. En nu zitten we hier samen op mijn patio. Vanmorgen heb ik rustig door mijn huis gedoold. En elke keer glimlachte ik om het mooiste design, de stijlvolle rustieke inrichting, de mooiste lampen, het wit houten plafond en de kleuren die perfect bij elkaar aansloten. ?Zullen we vanavond barbecueën in de tuin?? vraagt ze even gastvrij en liefdevol als altijd. Samen kijken we naar haar hobby die vol passie alle overtreffende trappen van schoonheid overstijgt. Verderop wacht de Atlantische Oceaan, de fietsen staan klaar voor mooie tochten. ?Ja graag!? lach ik. Samen zuchten we diep. En de pauw spreidt in de verte wederom trots haar vleugels.

€ 665.00

Lees meer...

Nagenietend van al het natuurgeweld, en ik geef toe, nog met trillende benen van de inspanning, stapten Gianluigi en ik na het beklimmen van de Etna in de auto om op weg te gaan naar het hotel van Salvatore en Rosanna. De bevlogen en charismatische Salvatore, een Sicililaan in hart en nieren, had ons uitgenodigd om de nacht door te brengen in Cambiocavallo, zijn levenswerk. Vroeger werd het gebruikt als rustplaats voor ruiters. Het huidige hotel Cambiocavallo, letterlijk vertaald als ?wisselen van paard?, is splinternieuw, modern en trendy maar de magie van het verleden voel je er nog steeds. Een paar jaar geleden kochten Salvatore en Rosanna de oude uitspanning om de ruïne om te toveren tot een artistiek meesterwerk. En dat dit nog zacht is uitgedrukt zagen we meteen toen we een voet over de drempel zetten. Met open mond vergaapten mijn vriend Gianluigi en ik ons aan de honderden wonderlijke details van het hotel. De kranen gaan bijvoorbeeld stromen als je je vinger in een gaatje in de muur steekt. En wat een rust en ruimte! Heerlijk! Morgen maar eens kijken of het strand van Pozzallo echt zo mooi is als Salvatore zegt.

€ 675.00

Lees meer...

Weelde in de botanische tuin Wat ruik ik? Ik adem diep in en glimlach. Ik ben de gelukkigste mens op aarde. Midden in een botanische tuin met een zee van bloemen, tropische planten en olijfbomen staat mijn luxe hotel Donna Carmela. Een parel van weelde. De palmbomen wuiven, de geuren brengen je naar een stand van groter geluk.  Iemand had me van te voren gewaarschuwd dat bij Hotel Donna Carmela je zintuigen als vanzelfsprekend op scherp staan. Ik sta midden in de botanische tuin en heb veel rondjes om mijn as gedraaid en mijn mond van verbazende schoonheid gesloten. Uiteindelijk geloof ik het toch echt. Ik verblijf hier midden in 10.000 m2 tuin, slaap op een bed met zachte lakens en zie de vulkaan de Etna verderop. Maar dat is nog niet alles, zo ontdek ik later? Als ik ?s avonds in het restaurant van het hotel zit, ben ik nog niet van de overweldigende schoonheid bekomen. Ook hier is alles perfetto. Tongstrelend en oogverblindend zijn de gerechten. En dan is er ook nog die huiswijn die Donna Carmela verderop oogst in prachtige wijnvelden. Dieprood en fluweelzacht.  Voldaan verdwijn ik ?s avonds in mijn ruime kamer met authentieke bogen en smaakvol design. Mijn balkondeuren laat ik open voor de nacht en ik luister naar de krekels verderop. Hier zijn betekent op al je wenken bediend worden. Ik voel me Columbus die net het mooiste plekje op aarde heeft ontdekt.

€ 785.00

Lees meer...

Nederlandse luxe in GriekenlandVrijheid, blijheid. Perfect! En dat allemaal op het mooie Griekse Peloponnesos. Ik kan er geen genoeg van krijgen. Ook niet van de gezelligheid en luxe die het Nederlandse stel Marjan en Co mij brengen in ?hun? Kamaria Villas. De omgeving is prachtig. Om mij heen zie ik veel groen, olijfbomen en fleurige bloemen en het strand en de zee zijn op nog geen 400 meter lopen van mijn villa. Dus iedere dag ben ik daar wel eventjes te vinden. Maar het liefst blijf ik toch bij mijn villa, die luxe, ruim en comfortabel is ingericht en met haar blauw geverfde ramen zo heerlijk Grieks aandoet. Ik vind bij de villa immers alles wat ik nodig heb. Vooral lekker veel rust! Het ene moment nestel ik mij op mijn ruime balkon om eindelijk dat nieuwe boek eens uit te lezen en het volgende moment trek ik een baantje in het enorme zwembad. Om mij vervolgens op het zonneterras op een lekker ligbed met een verkoelend drankje in mijn hand op te laten drogen door de warme zon. Wat wil een mens nog meer? Tot mijn eigen verbazing heb ik hier ook de liefde voor het tennissen ontdekt. Op het grote stuk land met de villa?s ligt ook een tennisbaan en rackets en ballen zijn er genoeg. Als een ware Venus Williams ben ik iedere dag vroeg te vinden op de tennisbaan en daag ik mijn vriendin uit voor een wedstrijdje. Het gaat iedere dag beter. Nooit geweten dat ik zoveel talent had en dat hier onder de Griekse zon zou ontdekken?

€ 495.00

Lees meer...

Pracht, rust en perfectie ?Alles draait om de details!? Eigenaar Diego en ik lopen over het terrein van zijn geliefde Hotel Sa Pletassa. Ik houd van die toevoegingen die je doen glimlachen, van die punten op de i die het allemaal mooier maken. Zoals de lavendel langs het tuinpad, de zachte kussens bij het zwembad of de openslaande deurtjes op het balkon naast de paarse bloemen. Dat je kwaliteit vindt op Mallorca wist ik natuurlijk allang en Diego houdt dat graag in ere. ?De filosofie is: zo mooi als het hotel is, zo goed is de service.? Diego is een Spanjaard met de mooiste verhalen en vol passie vertelt hij bij elke hoek, doorkijk of speciaal meubelstuk over zijn geliefde autenticidad Mallorcin. Het voormalige landhuis is omgebouwd tot tien prachtige authentieke hotelkamers die allemaal knus rond het zwembad liggen. Terwijl Diego praat kijk ik stiekem even om me heen. In de verte prijken de bergen van de Puig de Sant Salvador. Het natuurschoon van Mallorca blijft me toch altijd verbazen. Ook hier in de tuin bloeit alles erop los in de altijd zachte zon. ?En nu is het tijd om te genieten van een lekkere maaltijd.? Ik doe nog net geen vreugdesprong want de combinatie: kok Diego, verse producten en ?van het Sa Pletassa huis? geven mij een euforisch gevoel... Ik strijk neer op het terras in de schaduw en ga er eens even lekker voor zitten.  ?Daar komt het!?, Diego komt lachend met het voorgerecht uit de keuken. Het ruikt fantastisch en ziet er als een plaatje uit. Ik kan natuurlijk niet wachten en proef de jamón al in mijn mond. Het smaakt overheerlijk en ik kijk meteen al uit naar het volgende gerecht! ?Op de details!? en ik proost met de man die oog heeft voor al het bijzondere in het leven.

€ 655.00

Lees meer...

Ik hoorde nog wat gesputter en toen stond ik stil. Hoe had ik zo stom kunnen zijn? Tijdens mijn ontdekkingstocht over het eiland was ik helemaal vergeten te tanken! Toen Emma, de eigenaresse van Caserio de San José de Las Vegas, in haar auto voorbij tufte en ze me zo hulpeloos zag staan, stopte ze direct om me te helpen. Even later zat ik naast haar en reden we naar haar huis om de wegenwacht te bellen. Ik wist toen nog niet dat ik de rest van mijn vakantie zou doorbrengen in Casa El Caqui, een van de twee huizen die Emma verhuurt op haar landgoed. Onder het genot van een wit wijntje, ?om te bekomen van de schrik?, stelde ze voor dat ik zou blijven om de nacht door te brengen. De zon ging al bijna onder en ik kon nu toch nergens meer naartoe. Een nachtje op een van de mooiste plekken die ik ooit had gezien? Daar had ik natuurlijk geen bezwaar tegen! Die avond wandelde ik voor het slapengaan nog over het uitgestrekte landgoed. Toen herinnerde ik me ineens iets wat Emma had gezegd. Casa El Caqui was nog te huur voor de rest van de week. Wat een gelukkig toeval! Een paar dagen extra in dit paradijs vond ik een uitstekend idee!

€ 655.00

Lees meer...

Na een heerlijk dagje Sevilla lig ik nu op mijn terras voor het kerkje te genieten van het schouwspel voor me. Nooit eerder zag ik zo?n mooie ondergaande zon. Het dal van Rio Genil prijkt voor me, en dan die stilte! Ik nip wat aan mijn wijntje en doe mijn boek dicht. Wat een rust. Soms verbaas ik me over de creativiteit die dit plekje bezit. Op de heuvel vond ik dit prachtig gerestaureerde kerkje dat al 100 jaar staat te pronken in het gebied Tiscar. Eigenaar Gé vertelde me over hoe het heilige huisje compleet nieuw is gebouwd, inclusief de zware kerkdeur met het oude beslag, de spanten, de ronde ramen. Alles in een authentieke stijl, met een nieuw jasje opgebouwd. Tot aan het gezellige kerktorentje toe. Gisteren heb ik een wandeltocht gemaakt door de kloof bij Zuheros in het gebied Sierra Subbetica. Vandaag ben naar Sevilla geweest en voor morgen weet ik het ook al. Lekker niks. Dobberen in mijn privézwembad, een wandeling maken door de aangrenzende tuin van eigenaren Gé en Susan, boekje, glaasje wijn... Cordoba, Ronda, Antequera, El Torcal, de meren van Guadalhorce. Het schuift allemaal een dagje op. Voor de lunch schiet ik even de groentetuin in voor een maaltijdsalade. Vanavond schuif ik aan tafel bij Cortijo San Jose 200 meter verderop. Susan heeft paella op het menu staan. De zon is inmiddels onder en ik plons nog even in het zwembad?

€ 755.00

Lees meer...

Zwembad: JaAirco: Ja Strand: 10 kmSupermarkt: 9 kmDorp: 9 kmRestaurant: AanwezigLuchthaven: Pisa 200 kmLogies & ontbijt

€ 225.00

Lees meer...

Het is 1861. In Borgo Pantano, een gehuchtje op het Siciliaanse platteland, wonen een paar boerenfamilies gemoedelijk samen. Ze leven van de oogst die het land hun geeft. De stilte is er magnifico, maar het leven is er hard. Twee oorlogen overleeft het gehucht, maar in 1950 verlaten de boeren de akkers om hun heil elders te zoeken. Het gehucht blijft verlaten achter. Tot op een dag, in 2005, signora Donatella opzoek is naar de perfecte plek. Daar waar de tijd lijkt stil te staan, het liefst in een natuurpark en waar genoeg rust is om optimaal te genieten. Ze komt aan in het verlaten Borgo Pantano en direct steelt het haar hart. Een luxe hotel moet er komen. Waar alle punten op de i staan, waar geen detail vergeten is. Met een groot buitenzwembad met zonnebedden en pergola?s met witte lakens die schaduw maken in de zon. Een poolbar en een restaurant moesten er komen, een wellnessarea en massage threathments voor de ultieme ontspanning. In de tuinen zou alles bloeien. En de dorpshuizen? Die zouden gerenoveerd worden, maar alle authenticiteit moest aan de buitenkant behouden blijven. En binnen? Daar wilde ze de beste bedden, strak design, kunst en witte kleuren. In 2010 opent Donatella haar deuren. Jarenlang werkt ze aan de nieuwe droom, aan haar hotel. Trots staat ze in de tuin. Het is gelukt. En nu lig ik hier bij het zwembad. De witte lakens wapperen in de wind. Ik kijk om me heen en denk aan hoe de boeren jaren geleden hier zwoegend rondliepen. Donatella kan toveren, bedenk ik me. De borgo bruist. Verderop glimlachen de andere gasten, de zon staat hoog aan de hemel, er wordt gegeten, gelachen en gedronken. Het gehucht is tot leven gekomen.

€ 760.00

Lees meer...

Midden in de olijfgaardHet is stil rondom de eeuwenoude gerenoveerde boerderij. De olijfbomen staan rustig in de gaard te genieten in de zon, het zwembad kabbelt in silenzio. ?Agriturismo La Concordia is een soort stilte na de storm,? lacht Enrico. We zitten onder de grote parasol in de schaduw. Naast me prijken de eeuwenoude voederbakken, een van de vele verwijzingen naar de taak die deze plek vroeger vervulde. ?In de klassieke oudheid heette Trapani?,? en langzaam begint hij te vertellen over de stad hier vlakbij waar ik vanmiddag genietend door de straten slenterde.  In de haven van Trapani at ik die middag verse vis van een bootje dat aankwam varen in het kleurrijke geheel. Mijn goede vriend Marcello en ik hadden die ochtend de schaduw gepakt die nog deels over de stad hing. Barokke palazzo?s, de mooiste kerken en het echte Siciliaanse leven? Toen ik zei: ?Eigenlijk is een dag te kort voor hier,? glimlachte hij. ?Dat is mooi, want voorlopig ga jij nergens anders heen.? En toen ik vertelde dat ik stiekem echt wel mijn voeten voelde, lachte hij. ?Dan is het nu tijd voor authentieke rust.? En zo kwam ik tien minuten later aan bij Agriturismo La Concordia. ?Welcome to Porticalazzo? had eigenaar Enrico gezegd. Na die drukke ochtend voelde ik de stilte dolgelukkig om me heen dansen. ?Porticalazzo is de eeuwenoude naam van dit landgoed.? Samen dwaalden we rond. Langs het zwembad, de vele terrassen en de zes appartementen met de eeuwenoude houten plafonds en de landelijke meubels. En nu zit ik hier. De wervelwind van de stad is gaan liggen, de vogels fluiten, de zon schijnt subliem aan de hemel. Marcello had gelijk: authentieke rust, tot in mijn tenen.

€ 605.00

Lees meer...

Langzaam zwem ik een stukje verder in de zon en tuur over de bergen, de groene heuvels en de zee verderop. De olijfbomen in de gaard bewegen rustig mee in de wind. Achter me hoor ik de deur van de masseria opengaan. Oftewel: de eeuwenoude boerderij die Carlo samen met zijn vrouw renoveerde en in een modern en rustiek jasje stak. ?Wil je dat de kok vanavond een lekker maaltje voor je bereidt?? Eigenaresse Heidi steekt haar hoofd om het hoekje. Ik ben dol op de gerechten van de streek en hoe ik die hier ?s avonds onder de sterrenhemel mag opeten.  ?Rust en ruimte. Dat is de beste combinatie om volledig bij te komen en alle pracht van het Siciliaanse leven te ervaren.? Gisteravond at ik samen met Heidy en Carlo buiten op de binnenplaats. ?Het Siciliaanse leven?? had ik plagend gevraagd, want om eerlijk te zijn, had ik dat hier stiekem al op en top ervaren. ?Het begint met gastvrijheid. Dat je je thuis voelt, zoals familie. Dan is er het eten. Lekker eten maakt een mens blij. Vervolgens: onze mooie natuur. Groene heuvels, azuurblauwe zee en genoeg ruimte zodat je altijd de horizon ziet. Ruimte geeft rust in je hoofd. En dan is er deze mooie masseria!? Carlo bouwde er sfeervolle en ruime kamers, liet de bloemen bloeien, maakte een grote huiskamer met bibliotheek en sfeervolle open haard. Voor de kleintjes kwam er een speeltuin en voor een lekkere wijn is er de bar. ?Aan iedereen is gedacht!? lachte hij. ?Ook iets met Sicilianen,? voegde hij eraan toe, ?iets met grote families.?Ik glimlach, roep ?si? naar Heidy en dat ik graag mee eet vanavond. Carlo loopt langs, zwaait en wijst. Naar de horizon. Ik zucht diep. En weer beleef ik een scene uit het echte Siciliaanse leven.

€ 775.00

Lees meer...

Zwembad: JaAirco: Nee (ventilator)Strand: 5 kmDorp: 5 kmSupermarkt: 5 kmRestaurant: 2 kmLuchthaven: Málaga 160 km, Sevilla 177 kmLogies & ontbijt

€ 445.00

Lees meer...

Zwembad: Ja (privé)Airco: JaStrand: 1 kmDorp: 1 kmSupermarkt: 1 kmRestaurant: 1 kmLuchthaven: 35 kmLogies (zonder ontbijt)

€ 515.00

Lees meer...

Komt dat zien! Ik dacht eigenlijk aan het meesterwerk van Shakespeare, maar eenmaal aangekomen, bleek ik te maken te hebben met een nieuw topstuk. Namelijk een fantastisch stukje land met luxe villa?s die uitkeken over de valleien van mijn geliefde Gozo. ?Een hamlet is een gehucht. Ik zag de verlaten oude farmhouses en terwijl ik daar zo stond en keek over het glooiende landschap en de luchten die elke avond anders kleurden, wist ik meteen dat ik een nieuwe vertaling van dit wonderschone stukje zou maken.? Ik glimlachte toen eigenaar Brian het zei. En trots presenteer ik dan ook: Hamlet deel 2, maar dan de gelukkige versie.  Vlakbij het kleinste dorpje van Gozo vond ik de vijf geschakelde villa?s. En net als Brian viel ook ik meteen stil. De rust was er overweldigend mooi en de uitzichten adembenemend. En diezelfde uitzichten bleken overal de hoofdrol te spelen. Want zowel op mijn privéterras of zittend op de bank in de woonkamer, bij het zwembad of via de openslaande deuren in een van de vele slaapkamers: overal keek ik uit op de schilderachtige plaatjes die nooit meer mijn gedachten zouden verlaten. Het mooie is, Brian renoveerde de oude huizen, maar behield alle authentieke elementen en voegde er een portie luxe en moderniteit aan toe. En sfeer. Zo eet ik hier ?s avonds met mijn vrienden buiten onder de sterrenhemel aan de houten tafel. Kletsen we bij de open haard in de woonkamer of ik geniet van de zon op een bedje bij ons eigen zwembad. En het enige wat we horen, is de stilte van de natuur. Of onze lach, die zich maar niet van onze gezichten af laat poetsen. Een waar staaltje kunst van grootmeester Brian, bedenk ik me. The Hamlet, komt dat zien!

€ 600.00

Lees meer...

De weg naar rust tussen de zoutvlaktesVia, via... Ik houd ervan hoe je vaak via, via op de mooiste plekjes van de wereld komt. Gisteren kwam ik via verlaten langweggetjes aan bij een natuurgebied waar een eeuwenoude gerenoveerde boerderij sereen stond te schitteren. De zon zakte er rood in de zee en de zoutvlaktes kusten er de stilte. Het luisterde naar de naam Relais Antiche Saline.  Op waardige afstand van de stad Trapani reed ik gister over stille landweggetjes langs verlaten huizen die me deden gissen naar het verleden. En ook de mystiek van het rurale landschap maakte mijn voorpret groter. Mijn goede vriendin Maria had me op pad gestuurd. Via via had ze gehoord over een baglio die ene Maurilio had omgetoverd tot een hotel waar luxe, stijl en gastvrijheid hoogtij vieren. ?Het witte huis, met kozijnen in dat typische Sardijnse blauw, is omgeven door zoutvlaktes en prachtig groen. En ook het uitzicht op de Egadische eilanden is evenzo mooi. ?s Avonds eet je er in het restaurant en ?s nachts schijn je er de sterren van de hemel te slapen in je moderne kamer.? Terwijl het landweggetje het asfalt verliet, zag ik in de verte ineens de contouren van een gebouw. De zon hing laag, waardoor het leek alsof het licht als een fluwelen laken over het hotel lag. Maurilio stond me op te wachten en vrijwel meteen viel ik stil. Alle schoonheid sprak, rook en luisterde voor zich. Ik zweefde van geluk toen we via de grote binnenplaats met de loungebanken, naar het zwembad liepen. En net als ik, konden ook de andere gasten niet stoppen met glimlachen. Nu zit ik hier met Maurilio en een perfecte koude Marsala-wijn. Langzaam zakt de zon magisch in de zee. ?Via via?, zucht ik. ?De mooiste weg naar geluk.?

€ 760.00

Lees meer...

Welkom op het platteland! ?Ik wil alles van Menorca meemaken!? zei ik tegen mijn goede vriend Quico. En dat heb ik geweten. Hij nam me mee naar een dorpsfeest in Llucmacanes. Inclusief paardenraces, een flinke dosis eilandtradities én de couleur locale tussen de locals. Aan het einde van de avond had Quico gezegd: ?Morgen duiken we nog dieper in het echte leven van Menorca.? Ik glimlachte, want wat bleek: ik zou neerstrijken in een boerderij hier in het dorp waar je nog het echte boerenleven ervaart. Op een prachtige plek genaamd Llucmacanes Gran.   Eigenaren Dorita en Placido staan me op te wachten bij hun witte boerderij uit 1859. De schapen grazen met uitzicht op het oude kerkje. ?Bij ons maak je het echte Menorcaanse leven mee? en al gauw geniet ook ik van de agriturismo van het vriendelijke echtpaar. De eeuwenoude stijl met de kraakheldere witte muren, die typische mooie bogen, de pergola?s met de wijnranken en de zonnebloemen die statig voor de oude keitjes bloeien. ?Iedereen mag hier meehelpen op het land,? lacht Dorita, ?maar niets moet!? We kijken samen naar hoe de koeien rustig door het gras wandelen. Bij de groentetuin vertelt Placido net aan een paar kinderen hoe de zon de tomaten een lekkere smaak geeft. En dan lopen we naar mijn kamer met de eeuwenoude details en het moderne comfort. Ik open de deuren van mijn balkon en adem de frisse plattelandslucht in. ?Kom, ik heb nog iets leuks? en gauw volg ik Dorita. Naar de huiskamer, zo blijkt. Met open haard én een volledig uitgeruste keuken. ?Dit is voor gezamenlijk gebruik.? En weer glimlach ik als ze zegt: ?Maar, niets moet, alles mag.? Ik zucht diep van geluk. Het echte leven op Menorca: ik kan er geen genoeg van krijgen.

€ 665.00

Lees meer...

De wereld aan je voeten ?Alles!? zeg ik lachend vanaf de heuvel. Ik zit op het terras en kijk uit over de zee en het eiland Cabrera. Om me heen prijken ruige natuurgebieden, de vlaktes van de binnenlanden en de pittoreske baaien aan de kust. ?Wat vind je het mooiste hier?? vroeg mijn vriendin Maria me net plagend. Want sinds ze me hier bij de eeuwenoude Finca Son Sama bracht, kon ik letterlijk geen kant op met mijn geluk.  Het begon al direct bij aankomst. De bijna 500 jaar oude gerenoveerde boerderij sierde in al haar statige glorie op de heuvel. Ik besloot om mijn ogen te volgen en begon mijn ontdekkingstocht in de weelderige tuin die de mooiste natuur herbergde. Ik vond laantjes en trappen en veinsde mezelf een bruid die langzaam naar beneden schreed. Vervolgens kwam ik bij de grote binnenplaats met de terrasjes en de mooiste uitzichten. Toen spotte mijn oog de charmante appartementen met de antieke pronkstukken, het eeuwenoude hout, de leistenen muren en het moderne gemak. Toen rook ik het restaurant waar je de smaken van de streek ervaart. Af en toe stond ik even stil en tuurde over het landschap dat kilometers ver voor me uitstreek. En daar ging ik weer, langs de paardenstallen waar de dieren stonden te trappelen van ongeduld voor een rit over de velden. En ineens was daar het zwembad, waar je dobbert én weer uitkijkt over al dat moois. ?Het allermooiste?? zeg ik in nog een poging om de vraag van Maria te beantwoorden. ?Dat gevoel van de wereld aan je voeten.? ?In de mooiste boerderij van de wereld,? vul ik aan. ?En die uitzichten!? vul ik weer aan. Ik zucht diep. ?Hoe kan ik nou kiezen uit zoveel moois?? Maria lacht. ?Tja, sommige plekken zijn echt te mooi om waar te zijn.?

€ 485.00

Lees meer...